Tag: przyjaźń

.

.

  Wszyscy ludzie chcieliby spotkać kogoś, kto będzie im bliski. W codziennym życiu spotykamy wielu ludzi, jednych lubimy bardzo, innych trochę mniej, a jeszcze inni są nam zupełnie obojętni. Czasem jednak zdarza się coś wyjątkowego. Poznajemy kogoś, z kim rozmowy są interesujące, a zabawy najlepsze. 

FILIP, LIS I MAGIA SŁÓW

FILIP, LIS I MAGIA SŁÓW

Zajączki stają się coraz bardziej samodzielne i rodzice postanawiają nauczyć je gry w JA JESTEM licząc, że dobre słowa uchronią dzieci przed złym światem. Pewnego dnia Filip znika w Wielkim Lesie. Nikt nie wie, że wpadł w pułapkę i stanął w oko w oko ze swoim największym wrogiem – lisem. Jak poradzi obie w tej sytuacji? Czy ktoś mu pomoże, a może wiara we własne możliwości wynikająca z magii dobrych słów okaże się wyjściem z zaistniałej sytuacji?

Przyjaźń – czy wolno postawić siebie na pierwszym miejscu i zadbać o swoje szczęście?

Przyjaźń – czy wolno postawić siebie na pierwszym miejscu i zadbać o swoje szczęście?

Rozmawiamy o przyjaźni na podstawie książki „CHCĘ MIEĆ PRZYJACIELA. O dziewczynce, która chciała zaprzyjaźnić się z krokodylem”.

Zastrzegam od razu, że choć jest to historia o dziewczynce, która zaprzyjaźnia się z krokodylem, to równie dobrze mogłaby opowiadać o chłopcu, który zaprzyjaźnia się z krokodylicą. W moich książkach częściej występują chłopcy, bo łatwiej mi o nich pisać (jestem matką trzech synów), więc tym razem – dla równowagi – bohaterką ustanowiłam dziewczynkę. Jednak wnioski odnoszą się do obu płci.

Opowiadam dzieciom o dziewczynce, która szuka przyjaciela. Rozważa, z kim chciałaby się zaprzyjaźnić: z konikiem – nie, bo za szybko biega, z żabką – nie, bo cały dzień tapla się w błocie, a z misiem? O tak, z miłym puchatym misiem – będą się razem bawić, śmiać i zbierać jagody.
Po drodze zauważa krokodyla leżącego na brzegu rzeki. Jest sam i ma baaardzo smuuutne oczy. Podchodzi do niego i zaczynają rozmawiać. Krokodyl też chciałby mieć przyjaciela! Dziewczynka decyduje się zostać jego przyjaciółką, bo on tego chce i wygląda tak, jakby potrzebował pomocy.

Nie jest wprawdzie misiem, ale ja go nauczę bawić się i skakać po piasku” – planuje dziewczynka po cichu.

Umówili się na spotkanie następnego dnia, ale kiedy dziewczynka przychodzi, krokodyla nie ma. Postanawia poczekać, siada na trawie i zajada kanapki. W końcu przypływa krokodyl: „Sama wszystko zjadłaś, nawet mnie nie poczęstowałaś!”. Następnego dnia dziewczynka przynosi całą torbę kanapek dla swojego przyjaciela, ale jemu akurat nie chce się jeść. Proponuje wspólną zabawę, ale krokodyl właśnie idzie popływać. „Przecież przyszłam do ciebie w odwiedziny!” – przypomina dziewczynka. „A ja teraz potrzebuję się ochłodzić” – odpowiada krokodyl i odpływa.
Dziewczynka dochodzi do wniosku, że to nie jest prawdziwa przyjaźń, bo coraz gorzej się czuje, więc mówi krokodylowi, że nie będzie już jego przyjaciółką.

Pytam dzieci, czy dobrze zrobiła, że odeszła.

Zdania są podzielone: wśród chłopców przeważa pogląd, że tak, wśród dziewczynek – że nie. Co zatem powinna zrobić w takiej sytuacji?

Kilka dziewczynek wie:

Powinna z nim zostać i go przeprosić.
A za co?
Mądrzejszy przeprasza pierwszy.
A krokodyl – czy nie powinien jej przeprosić?

Dziewczynki są pewne, że nie przeprosi, i niezbyt pewne, czy powinien.
One już wiedzą, że krokodyl zawsze będzie krokodylem, nie da się go zmienić w miłego misia. To dobrze, że to wiedzą, bo w życiu trzeba być realistą.

Co z tej wiedzy wynika? Czy należy trwać przy krokodylu w nieszczęśliwej „przyjaźni”? Czy trzeba go ratować? Czy krokodyl rzeczywiście potrzebował pomocy i był smutny? Czy wolno oczekiwać szczęścia dla siebie i siebie postawić na pierwszym miejscu?

Co powinnam powiedzieć wszystkim dzieciom?

 

Bycie miłym jest sztuczne

Bycie miłym jest sztuczne

W niewielkiej miejscowości – co w zasadzie nie ma tu znaczenia, bo podobne sytuacje powtarzają się we wszystkich szkołach – na spotkaniu autorskim rozmawiam z dziećmi o dobrych i złych przyjaźniach, opierając się na książce o takim właśnie tytule. Z listy 40 cech uczniowie wybierają 

Polskie Radio 24 – Toksyczne przyjaźnie

Polskie Radio 24 – Toksyczne przyjaźnie

Dobry przyjaciel to wartość bezdyskusyjna. Jak rozpoznać, czy przyjaźń jest zdrowa, czy zaczyna być toksyczna? Czy możliwa jest zdrowa przyjaźń w pracy? Jak dbać o przyjaźń w związku? Gośćmi „Interakcji” w Polskim Radiu 24 byli psychologowie: dr Elżbieta Zubrzycka i Adam Dębowski. Zdaniem dr Elżbiety Zubrzyckiej 

DOBRE I ZŁE PRZYJAŹNIE W ZACHODNIOPOMORSKIM

DOBRE I ZŁE PRZYJAŹNIE W ZACHODNIOPOMORSKIM

Tydzień Bibliotek to coroczna akcja, której nieodmiennie towarzyszy promocja czytelnictwa i bibliotek. W tym roku z okazji Tygodnia Bibliotek organizowanego przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich, w dniach 8-15 maja, odwiedziłam kilka bibliotek z województwa zachodniopomorskiego. Byłam między innymi w Drawsku Pomorskim, Kaliszu Pomorskim, Wierzchowie, Złocieńcu, Ostrowicach i Czaplinku.
Tematem przewodnim spotkań z młodzieżą w bibliotekach była przyjaźń. W trakcie spotkania starałam się odpowiedzieć na następujące pytania:
Czym jest przyjaźń?
Jak o nią dbać?
Jakie cechy przyjaźni są najważniejsze?
Z kim chciałabyś/chciałbyś się zaprzyjaźnić?
Czy imponują ci dzieci silne, których wszyscy się boją? A może modnie ubrane? Albo takie, które lubi pani wychowawczyni?
Na spotkaniu nie tylko ja miałam coś do powiedzenia. Przeprowadziłam przybyłą młodzieżą krótkie ćwiczenia, których celem było wskazanie czterech pożądanych i czterech niepożądanych cech u przyjaciela. Kredki i długopisy poszły w ruch. Zakreślali, skreślali, dyskutowali między sobą, ale i tak wnioski były podobne.

Według wielu, przyjaciel to osoba, która:

  • liczy się z moim zdaniem,
  • cieszy się z moich sukcesów,
  • nie rozpowiada tego, co powiem,
  • mogę liczyć na tę osobę, kiedy mam kłopoty.

Natomiast cechami wykluczającymi przyjaźń są:

  • wykorzystuje innych do swoich celów,
  • jego rodzice są bardzo ważni,
  • jest sprytny i umie innych oszukać,
  • przeklina najlepiej ze wszystkich.

Kiedy już na zakończenie mojego spotkania proponowałam przybyłym uczniom, żeby chociaż przez jeden dzień postarali się być mili dla siebie, poznać się lepiej, spojrzeć na siebie inaczej – wszyscy zgodnie odpowiadali, że nie da się, nie w ich klasie, szkole. Dlaczego? I tu zazwyczaj zapadała cisza lub nieśmiałe „po prostu, nie da się”.

„Książka pomocą w rozwiązywaniu problemów dzieci i młodzieży”

Pod takim tytułem odbyło się spotkanie w Ośrodku Kształcenia Ustawicznego Nauczycieli w Gdańsku. Wykład/warsztat dotyczył i dzieci i dorosłych, bo przecież rodzice i wychowawcy przekazują młodszym własny stosunek do ważnych spraw. Dlatego takie istotne jest, aby znaleźli czas na przemyślenie tego, co sądzą na dane 

TOK FM rozmowa o książce „Dobre i złe przyjaźnie” z Panią Hanną Zielińską

W lutym 2017 gościłam w radiu TOK FM. Z Panią Hanną Zielińską rozmawiałyśmy o przyjaźni, o moich książkach … i o tym jak być dobrym przyjacielem?        

FILIP, PUSIA I NOWY PRZYJACIEL

FILIP, PUSIA I NOWY PRZYJACIEL

FILIP, PUSIA I NOWY PRZYJACIEL - FRAGMENT

Lato się kończy, ptaki odlatują i nadchodzi piękna jesień… a zarazem okres groźnych polowań. Las staje się niebezpieczny, a życie zajączka jest zagrożone. Czy jego skrzydlata przyjaciółka będzie wiedziała, jak mu pomóc? Pojawia się jeszcze ktoś gotów ratować zajączka, ktoś, po kim nikt by się tego nie spodziewał… Nowy przyjaciel, a wraz z nim – zaskakujące zdarzenia i przygody.

„Filip, Pusia i nowy przyjaciel” to pełna ciepła opowieść o przyjaźni, poświęceniu i wierności. Uczy dzieci, na czym polega współpraca, co to jest równość, skąd bierze się złość i wzajemny szacunek.

Piękne ilustracje wykonane przez Klarę Wicenty odwołują się do świata dziecka, gdzie rzeczywistość (fotografie) przeplata się ze światem wyobraźni (bajkowe rysunki).

Filip i Pusia to bohaterowie dwóch wcześniejszych książek:

„O ZAJĄCZKU FILIPIE, KTÓRY ZE STRACHU DOKONAŁ WIELKICH CZYNÓW”, która od dwóch lat jest lekturą w klasie II szkoły podstawowej (podręcznik MEN), oraz „FILIP I BOCIANY” – fascynującej opowieści o życiu bocianów, najbardziej lubianych ptaków w Polsce.

Ta emanująca ciepłem historia o zwierzętach niesie ze sobą mądre przesłanie i przekazuje dzieciom zasady, które są istotne w codziennym życiu i znacznie ułatwiają nam, ludziom, wspólną egzystencję. 
Książeczka, podobnie jak jej poprzednia część, ma grubą, przyjemną w dotyku oprawkę i efektowną szatę graficzną, napisana jest przystępnym językiem, skierowanym do dzieci i wzbogacona pięknymi ilustracjami, stanowiącymi połączenie zdjęć i rysunków. 
Myślę, że seria książeczek o zajączku Filipie powinna się znaleźć w każdej dziecięcej biblioteczce. Polecam :). – Pani domu bloguje

W tej części poruszone zostały tematy polowań na zwierzęta, obecności człowieka w lesie i tego, ile złego może w nim wyrządzić. Autorka porusza także trudniejsze kwestie, takie jak złość, współzawodnictwo, wyśmiewanie, alkoholizm czy lęki. Wszystko z ogromnym wyczuciem i zrozumieniem młodego czytelnika. Bardzo podoba mi się w nich także wydanie (twarda okładka, dobry papier) i strona graficzna (połączenie fotografii z ilustracją). – Mali czytelnicy

DOBRE I ZŁE PRZYJAŹNIE

DOBRE I ZŁE PRZYJAŹNIE

Gdzie szukać i jak szukać przyjaciela, aby go znaleźć na całe życie.

CHCĘ MIEĆ PRZYJACIELA. O dziewczynce, która chciała zaprzyjaźnić się z krokodylem

CHCĘ MIEĆ PRZYJACIELA. O dziewczynce, która chciała zaprzyjaźnić się z krokodylem

Dziecko nauczy się z tej książki, czym jest i na czym polega przyjaźń oraz czego można oczekiwać od prawdziwego przyjaciela. Dobra przyjaźń powoduje, że rosną nam skrzydła, coraz bardziej siebie lubimy.

MAŁY WIELKI PRZYJACIEL – Jak pokochałem zwierzątko, którego nikt nie lubił?

MAŁY WIELKI PRZYJACIEL – Jak pokochałem zwierzątko, którego nikt nie lubił?

MAŁY WIELKI PRZYJACIEL FRAGMENT

Bohaterem tej książki jest znalezione w ogródku, na wpół dzikie zwierzątko. Z początku budzi strach i niechęć, jednak po bliższym poznaniu okazuje się niezwykłą istotką – ciekawską jak dziecko, radosną, chętną do nauki i zabawy. Zadziwia mądrością, z której korzysta cała rodzina. Wzrusza, kiedy okazuje swoje przywiązanie. Czego można się nauczyć od małego szczurka? Czy można się z nim zaprzyjaźnić?

Opowieść o szczurku podnosi na duchu i przełamuje uprzedzenia!

Dzieci od czasu do czasu stają się ofiarami agresji rówieśników. Skrzywdzone mogą się poczuć jak „nędzny szczurek”. Opowieść o małym wielkim przyjacielu zapewni im wsparcie i pomoże w chwilach zwątpienia. Przypomni każdemu dziecku, że jest wyjątkowe i ma wiele zalet, które pewnego dnia zostaną zauważone. Trzeba tylko uważnie patrzeć. 

Książka bierze udział w kampanii JA CZYTAM!

JA CZYTAM! to kampania społeczna, której celem jest rozwijanie kompetencji czytelniczych wśród dzieci i młodzieży przez organizację w szkołach Dyskusyjnych Klubów Edukacyjnych. Kampania promuje najwybitniejsze pozycje polskiej literatury dla dzieci i młodzieży. Patronem honorowym JA CZYTAM! jest Minister Edukacji Narodowej.

 

Książka brała udział w Maratonie Czytelniczym organizowanym na terenie województwa pomorskiego przez Wojewódzką i Miejską Bibliotekę Publiczną w Gdańsku.

PATRONATY

RECENZJE

„Mały wielki przyjaciel” to bardzo ciepła historyjka. Również bardzo mądra, pokazująca bowiem, że stereotypy i uprzedzenia to żadne fakty, a jedynie bezpodstawnie powtarzane, nie mające wiele wspólnego z prawdą stereotypy, które niejednokrotnie przez bezmyślne powtarzanie wyrządzają więcej szkody niż pożytku. Jak pisze sama autorka – warto uważnie patrzeć, a przez to samemu sobie wyrobić opinię. Nie tylko na temat szczurka będącego bohaterem tej książeczki. Warto tak podchodzić do nowych rzeczy zawsze i wszędzie. – Coś na półce

 

„Szczury kojarzą nam się z brudem, górą śmieci i ewentualnymi chorobami. Zazwyczaj nie zachwyca nas ich widok, a nazwanie kogoś „szczurem”, jest raczej obraźliwe i krzywdzące, niż pozytywne. Czy można się zaprzyjaźnić z tym małym i niepozornym zwierzątkiem? Czy można zmienić swoje przekonanie o nim?
Zapraszam do lektury niezwykłej książki. „Mały wielki przyjaciel” to opowieść o znalezionym w przydomowym ogródku puchatym stworzeniu, które początkowo budzi strach i obrzydzenie a z upływem czasu okazuje się fascynująca istotą. Zadziwia zaradnością, mądrością i radosnym usposobieniem. Wszak nie na darmo twierdzi się, że szczury to inteligentne zwierzęta”. – Qlturka.pl

 

„Gdybym sama z siebie miała polecać tę książkę, to bym tego nie zrobiła. Jednak w kwestii literatury dla dzieci recenzentami są mój syn i moja córka. Ich reakcje na książkę Mały wielki przyjaciel. Jak pokochałem zwierzątko, którego nikt nie lubił były co najmniej entuzjastyczne. W związku z powyższym pozostaje mi powiedzieć: w imieniu moich dzieci polecam – z entuzjazmem!
Co urzekło dzieci? Oczywiście wpływ miał tutaj mały bohater książki – szczurek Pasek. Proszę się nie wzdrygać szanowni rodzice! Szczurek to zwierzę przesympatyczne, inteligentne, higieniczne i w ogóle naj naj. Rzeczywiście ta niezbyt wielka książeczka w przystępny sposób pokazuje jak zachowuje się to zwierzątko, czego się może nauczyć, jakie ma zwyczaje. Jak ktoś gryzoni nie lubi, cóż, może mieć małą przeprawę w trakcie czytania, tym bardziej, że pewnie nie uniknie refleksji, że w swoim nastawieniu posługuje się raczej uprzedzeniami niż wiedzą.”Książka psychologiczna

 

„Uprzedzenia
Skąd ta niechęć do szczurka? Pewnie stąd, że wszystkim dorosłym się wydaje, że wiedzą lepiej. Że wiedzą o szczurku na tyle dużo, by skazać go na wygnanie, a już najlepiej na śmierć. Dlaczego? Bo szczurów nikt nie lubi. Jakoś się tak utarło, że są obrzydliwe i niefajne, przenoszą choroby, szkodzą, niszczą.
Może i bywają takie szczury. Na pewno takie bywają. Tylko, czy ten konkretny szczurek z naszej, opowieści taki jest? Nad tym się dorośli już nie zastanawiają. Nie widzą powodu. Szczur to szczur.” Tylko dla mam

 

„W życiu chyba każdego rodzica przychodzi moment, gdy dziecko chce mieć własne zwierzątko, a rodzic ma wiele obaw czy jest na tyle dojrzałe by móc zająć się małym stworzonkiem i czy poradzi sobie z opieką nad nim.
Bardzo dobrym pomysłem na przygotowanie dziecka do opieki nad zwierzętami są książeczki o zwierzętach, opowiadające o ich zwyczajach, a także uczące jak należy postępować z małym towarzyszem zabaw, by nie zrobić mu krzywdy.”Pani domu bloguje…

Jak powstała książka O Zajączku Filipie?

Jak powstała książka O Zajączku Filipie?

W trakcie wykładów w Olsztynie podeszła do mnie miła pani, która powiedziała, że jest fanką pisanych przeze mnie książek dla dzieci. Co tu owijać w bawełnę, zrobiło mi się bardzo miło. Po czym okazało się, że pani jest nauczycielką, a na lekcjach etyki od lat czyta z uczniami jedną z moich książek. Uważa, że każdy pedagog i każdy rodzic powinien ją przeczytać, bo tak wiele można się z niej nauczyć i uniknąć popełniania błędów. Która to książka?

O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów

O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów

Mały zajączek, opuszczony przez swoje większe i silniejsze rodzeństwo, zaprzyjaźnia się z łabędzim dzieckiem mieszkającym na jeziorze. Dla dzieci od 6 lat

Filip i bociany – w tym roku wiosny nie będzie

Filip i bociany – w tym roku wiosny nie będzie

 

 

„Filip i bociany” to pełna przygód opowieść o uwielbianych przez wszystkich bocianach, a także o przyjaźni, uczciwości i wierności. Filip i Pusia zaprzyjaźniają się z bocianami mieszkającymi na wysokim gnieździe i obserwują ich życie oraz rozwój małych bocianiątek. Pouczająca książka o zacięciu przyrodniczym. Jest to także kontynuacja przygód bohaterów bestsellera „O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów”.

Zima się kończy. Wszyscy w podnieceniu oczekują wiosny. Zajączka Filipa i jego przyjaciółkę łabędzicę Pusię zadziwiają zmiany, jakie zachodzą w przyrodzie. Przylatują bociany; Czy przynoszą dzieci? I czy jedzą żaby? Dlaczego w swoich wędrówkach okrążają Morze Śródziemne? Odpowiedzi na te i inne pytania szukajcie w książce!

Śliczne, pełne ciepła ilustracje, wykonane przez znaną ilustratorkę Klarę Wicenty, odwołują się do świata dziecka, gdzie rzeczywistość przeplata się ze światem wyobraźni.
Dla dzieci od 6 lat

 

RECENZJE: