Tag: Elżbieta Zubrzycka

Jak mądrze i niemądrze kochają rodzice?

Jak mądrze i niemądrze kochają rodzice?

Ryszarda Socha: – Mądra miłość rodzicielska – co to znaczy? Elżbieta Zubrzycka: – Okazywanie dziecku dobrych uczuć, zaufania, szacunku, branie pod uwagę jego oczekiwań. Jednocześnie czuwanie nad nim, które inaczej wygląda w przypadku noworodka, a inaczej w miarę rozwoju i dorastania. Ale nawet noworodkowi nie wciskamy butelki co pięć minut, 

PRZEDŚWIĄTECZNA MANIPULACJA

PRZEDŚWIĄTECZNA MANIPULACJA

Święta tuż, tuż. Sprzedawcy kuszą nas pięknymi witrynami sklepowymi, promocjami cenowymi, cudownymi aromatami i odpowiednią muzyką. Wszystko po to, aby skłonić nas do dokonania zakupu, chociaż czasem nie potrzebujemy danego produktu. Sztukę manipulacji mają opanowaną do perfekcji. Niektórzy zatrudniają nawet specjalnie przed świętami całe sztaby 

ZA ZASŁONĄ ZŁOŚCI

ZA ZASŁONĄ ZŁOŚCI

 

Za-zaslona-zlosci_okladka przód-merged

 

Złość to wspaniałe potężne uczucie, które zmienia umysł i ciało. Zmuszając nas do działania, może uczynić wiele dobrego, ale też i złego. Złość bywa potrzebna lub niepotrzebna. W tych samych okolicznościach jedni się złoszczą, a inni nie.

Czym jest to spowodowane?
Czy nad złością można zapanować?
Dlaczego niektórzy ludzie są ciągle wściekli i czynią wiele krzywdy sobie i tym, których kochają? Co się ukrywa za tym uczuciem?
Dlaczego nadmiar złości świadczy o bezradności i słabości?
Czy złości się można oduczyć?

Książka adresowana do „zaawansowanych” nastolatków i licealistów. Napisana ciepłym językiem, zilustrowana zabawnymi rysunkami, tabelami i wykresami, proponuje wiele testów, ćwiczeń i gier, mających na celu poznanie i wzmocnienie siebie samego. Odkrycie własnej wartości i szacunku dla siebie i innych. Zarazem wyjaśnia mechanizm powstawania złości i proponuje ciekawe sposoby natychmiastowego i długofalowego  zapanowania nad tym uczuciem.

 

 

PATRONAT

 

RECENZJE

Złość – uczucie obecne w życiu każdego z nas. Każdego bez wyjątku, nie ma bowiem kogoś, kto nigdy tego uczucia nie doświadczył. Ta książka to takie małe studium złości. Rozłożonej na czynniki pierwsze, obnażonej i zanalizowanej z każdej możliwej strony… – Coś na półce

Książka adresowana jest do młodzieży i dorosłych, którzy potrzebują prostego przedstawienia „kulis” złości. Czytając momentami miałam chwilę zawahania od jakiego wieku bedzie dla młodych zrozumiała. Intuicja podpowiada mi, że można spróbować zaproponować ją dzieciom od około 10 roku życia. – Emocje Dziecka

Bierna agresja pozwala uzyskać kontrolę, agresor skłania innych do uległości, nie biorąc pod uwagę ich potrzeb. Agresora cechuje to, że nie chce wziąć odpowiedzialności za swoje uczucia. Jeśli czuje się samotny, powinien szukać przyjaciół w swoim wieku, a nie oczekiwać, że dzieci zapełnią jego życiową pustkę. Powinien też nauczyć się prosić i zostawiać innym przestrzeń do odmowy… – Niedoskonała Mama

Niby wiemy czym jest złość, powstawanie i odczuwanie to inna sprawa. Tak naprawdę to reakcja świadoma i nieświadoma na wszystko co nas może spotkać…- Świat Toli

 

TAJEMNICE POD LUPĄ

TAJEMNICE POD LUPĄ

Fragment książki   Nastolatki wiedzą o rzeczach, o których dorośli częstokroć nie mają pojęcia. Przeżywają swoje młodzieńcze tragedie, którymi chcieliby się podzielić. Wynoszą z domów rodzinnych najróżniejsze doświadczenia i sekrety. Jak mają sobie z nimi radzić? Dzielić się nimi czy nie? Szczególnie, gdy dotyczą krzywdy 

Dlaczego narzekamy?

Dlaczego narzekamy?

Polacy są narodem, który wiedzie prym w narzekaniu. Gdyby narzekanie było dyscypliną sportową, z pewnością wszystkie medale należałyby do nas. Narzekamy na wszystko: na pracę, na problemy ze zdrowiem, na pogodę, na jedzenie, na wykształcenie. Nie potrafimy zrezygnować z narzekania i zacząć dostrzegać dobre rzeczy, 

Dzieci nie są złe, one po prostu nie wiedzą

Dzieci nie są złe, one po prostu nie wiedzą

Dr Elżbieta Zubrzycka: Dzieci nie są złe, one po prostu nie wiedzą

O źródłach agresji u dzieci i o tym jak można jaj zaradzić rozmawiamy z dr Elżbietą Zubrzycką, psychologiem, autorką programu „Bezpieczne dziecko”.

Radek Rakowski: Ostatnio coraz częściej jesteśmy świadkami doniesień o bardzo brutalnych zachowaniach dzieci i młodzieży – nastolatki zabijają policjanta, 15-latka zostaje zasztyletowana przez starszego kolegę. Skala przemocy, z jaką wśród młodych ludzi mamy do czynienia każe się nam zastanowić, gdzie tkwi przyczyna…

Dr Elżbieta Zubrzycka: Wychowywanie dzieci staje się coraz trudniejsze. Dzieci spotykają się z agresją we wczesnym wieku. A te, które tego samego doznały w domu od rodzeństwa, rodziców, osób najbliższych, potem powtarzają te zachowania w stosunku do słabszych. W związku z tym można powiedzieć, że biją dzieci bite, szydzą dzieci wyszydzane, wyśmiewają się z innych dzieci wyśmiewane, krytykują – dzieci krytykowane. Generalnie. Niektóre dzieci, które są wychowane na zasadzie „ty jesteś najpiękniejsza królewna i nikt nie jest piękniejszy od ciebie” też mogą być krytyczne w stosunku do innych, dlatego że są wbijane w pychę.

Co w takim razie się zmieniło? Dom rodzinny, a może szkoła?

– Nie sądzę aby domy się szczególnie zmieniły – dawniej były takie same. Jednak wpływ wychowawczy był silniejszy. Szkoła miała autorytet. Dzisiaj o nauczycielach słyszymy same złe rzeczy, a autorytet szkoły został podważony. W dodatku – co tu dużo mówić – nauczycielka mówi dzieciom, co to znaczy być uczciwym człowiekiem, że pewnych rzeczy nie godzi się robić, a potem wraca do domu, włącza telewizor i patrzy na to, co dziecko też może oglądać. W filmach, w wiadomościach, w polityce, w codziennym sposobie rozmawiania i postępowania wobec siebie dorosłych. I ona właściwie nie wie, jak ma następnego dnia iść do szkoły i powtórzyć to samo, co mówiła wczoraj. Przecież dziecku udowodniono, że to wszystko jest nieprawdą: można pomawiać, można ludzi wyśmiewać, można ich okłamywać i to się wszystko mieści w ramach wolności słowa, dopuszczalnego sposobu zachowania. Dorośli dają dziecku przykład na co dzień w mediach, że te prawdy, których my uczymy w rodzinach czy szkołach to oczywista nieprawda, bo życie płynie inaczej. Dawniej tak nie było.

Czyli jednak winne są mass-media…

Ilość przemocy, która płynie z monitora, z telewizora, z radia, z gier jest tak duża, że nie wyobrażam sobie, żeby psychika człowieka było do tego przygotowana. Silnych ludzi, przygotowanych – tak. Ale mnóstwo z nas wychowuje się w rodzinach, gdzie rodzice nie bardzo radzą sobie ze sobą. W związku z tym coraz trudniej szkole jest korygować tego typu zachowania. Trzeba pamiętać, że i nauczyciele mają coraz mniej praw wobec uczniów.

Kiedyś było lepiej?

Były pewnego rodzaju normy, o których wiedzieliśmy, że powinniśmy ich przestrzegać. Dziś te normy się rozmyły. Wszystko jest niesłychanie relatywne i dzieci trzeba od początku uczyć. To, co my wydajemy w naszych książkach, to są podstawowe zasady współżycia między ludźmi, podstawowe informacje na temat tego, co to jest szacunek do siebie samego, szacunek do innych ludzi, w jaki sposób szacunek wyznacza sposób postępowania wobec siebie, wobec innych oraz oczekiwania jak inni będą postępowali wobec nas. Te rzeczy się rozmyły.

Jak jesteśmy dorosłymi, to te rzeczy wiemy. Ale jak przychodzi do zdefiniowania, gdzie jest granica zabawy, a zaczyna się przemoc, co to jest przyzwoite zachowanie, kiedy wolno donosić, a kiedy to jest skarżypyctwo. Bardzo trudno jest tę granicę wyznaczyć. A ponieważ ludzie zalani są informacjami przekraczającymi te granice, wobec tego dzieci trzeba uczyć tych rzeczy na nowo, i to bardziej niż pokolenie czy dwa pokolenia temu.

Czy w takim razie taka reedukacja dzieci jest w ogóle możliwa?

Kiedy rozmawiamy z nauczycielami wynika, że jeżeli przerobią z dziećmi w klasach kilka książek: „Nie lubię łaskotek”, „Powiedz komuś”, „Słup soli”, „Śmierdzący ser”, to widzą zmniejszenie – widoczne gołym okiem – ilości agresji w klasie. I to jest rzecz, która mnie buduje, cieszy, że ten program stworzyliśmy. Mam takie informacje od nauczycieli z Olsztyna, Katowic i z Wrocławia. Oni widzą, że dzieci potrzebują reguł.

Dzieci nie są złe, one po prostu nie wiedzą. My im musimy przekazać wiedzę, pokazać, że wyśmiewanie się boli drugą osobę. Nawet jeżeli ona się z tego śmieje, to tylko ukrywa swój ból. Jeśli ktoś dręczy drugiego, a ty nic nie robisz, to tak naprawdę wspierasz tego dręczyciela. Jeżeli dołączasz do grupy dzieci, żeby się z kogoś wyśmiewać, to tracisz swój szacunek do innych, bo nie myślisz własną głową. Jest bardzo wiele rzeczy, które można dzieciom wytłumaczyć i pokazać w prosty sposób, a one to rozumieją. Często dzieci rozumieją bardzo trudne rzeczy bardzo wcześnie.

Czego dzieci mogą się więc nauczyć z książek z programu „Bezpieczne dziecko”?

Tam są konkretne przykłady – w „Powiedz komuś” jest nauka, że świat, ludzie nauka i ciało wymagają szacunku. Wobec tego które zachowania wskazują na brak szacunku? Tam są po prostu konkretne przykłady – jeśli ktoś tak się zachowuje – to powiedz o tym komuś! Tak nie może być, to jest brzydkie, trzeba ingerować. Jeżeli wobec ciebie ktoś się tak zachowuje – to jest niedopuszczalne, idź po pomoc. W sytuacjach instynktownych niejasności, niepewności, zagubienia, przestraszenia – człowiek milczy, wycofuje się. Tak robią dorośli i dzieci. A właśnie w takich sytuacjach trzeba się odezwać i iść do świata po pomoc.

W następnej części rozmowy dr Elżbietą Zubrzycką rozmawiać będziemy o przemocy w szkole i jak rodzice mogą złe zachowania w szkole zdiagnozować i jak powinni zareagować.

dr Elżbieta Zubrzycka – założycielka Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego, autorka wielu bestsellerowych książek o charakterze edukacyjnym i twórczyni programu Bezpieczne Dziecko.

http://poznan.naszemiasto.pl/artykul/dr-elzbieta-zubrzycka-dzieci-nie-sa-zle-one-po-prostu-nie,2909594,art,t,id,tm.html 2015-01-11

Złość u dzieci

Złość u dzieci

Skąd się bierze? Czy różni się od złości dorosłych? Jak nad nią zapanować?

Depresja u dzieci

Depresja u dzieci

Depresja. Jakie są jej przyczyny? Jak się objawia u dzieci, a jak u nastolatków?

DOBRE I ZŁE PRZYJAŹNIE W ZACHODNIOPOMORSKIM

DOBRE I ZŁE PRZYJAŹNIE W ZACHODNIOPOMORSKIM

Tydzień Bibliotek to coroczna akcja, której nieodmiennie towarzyszy promocja czytelnictwa i bibliotek. W tym roku z okazji Tygodnia Bibliotek organizowanego przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich, w dniach 8-15 maja, odwiedziłam kilka bibliotek z województwa zachodniopomorskiego. Byłam między innymi w Drawsku Pomorskim, Kaliszu Pomorskim, Wierzchowie, Złocieńcu, Ostrowicach i Czaplinku.
Tematem przewodnim spotkań z młodzieżą w bibliotekach była przyjaźń. W trakcie spotkania starałam się odpowiedzieć na następujące pytania:
Czym jest przyjaźń?
Jak o nią dbać?
Jakie cechy przyjaźni są najważniejsze?
Z kim chciałabyś/chciałbyś się zaprzyjaźnić?
Czy imponują ci dzieci silne, których wszyscy się boją? A może modnie ubrane? Albo takie, które lubi pani wychowawczyni?
Na spotkaniu nie tylko ja miałam coś do powiedzenia. Przeprowadziłam przybyłą młodzieżą krótkie ćwiczenia, których celem było wskazanie czterech pożądanych i czterech niepożądanych cech u przyjaciela. Kredki i długopisy poszły w ruch. Zakreślali, skreślali, dyskutowali między sobą, ale i tak wnioski były podobne.

Według wielu, przyjaciel to osoba, która:

  • liczy się z moim zdaniem,
  • cieszy się z moich sukcesów,
  • nie rozpowiada tego, co powiem,
  • mogę liczyć na tę osobę, kiedy mam kłopoty.

Natomiast cechami wykluczającymi przyjaźń są:

  • wykorzystuje innych do swoich celów,
  • jego rodzice są bardzo ważni,
  • jest sprytny i umie innych oszukać,
  • przeklina najlepiej ze wszystkich.

Kiedy już na zakończenie mojego spotkania proponowałam przybyłym uczniom, żeby chociaż przez jeden dzień postarali się być mili dla siebie, poznać się lepiej, spojrzeć na siebie inaczej – wszyscy zgodnie odpowiadali, że nie da się, nie w ich klasie, szkole. Dlaczego? I tu zazwyczaj zapadała cisza lub nieśmiałe „po prostu, nie da się”.

WIELKIE PRZYGODY MAŁEJ KROPELKI WODY. Bardzo pouczająca historia

WIELKIE PRZYGODY MAŁEJ KROPELKI WODY. Bardzo pouczająca historia

Małe dziecko jest odkrywcą. Z wielką ciekawością poznaje tajniki prawdziwego życia. A czy jest coś ważniejszego niż woda?

SEKRETY MICHAŁA – Czasem pozory mylą

SEKRETY MICHAŁA – Czasem pozory mylą

To książka o chłopcu, który został dręczycielem, a był to sposób na radzenie sobie z lękiem i problemami w domu. Ostatecznie rodzice i nauczyciele pomogli mu wyswobodzić się z tej niszczącej roli.

DOBRE I ZŁE SEKRETY

DOBRE I ZŁE SEKRETY

DOBRE I ZŁE SEKRETY ELŻBIETA ZUBRZYCKA

 

BESTSELLER! Od 5 lat Seria: Bezpieczne Dziecko

W niezrozumiałych, niejasnych sytuacjach dzieci milczą, nawet kiedy im lub komuś obok dzieje się krzywda. Boją się lub nie znajdują słów, by poprosić o powiedzieś o tym komuś lub poprosić o pomoc. Dlaczego tak się dzieje? Co sprawia, że starają się zachować ten sekret dla siebie? Mówić czy nie? O czym absolutnie nie wolno mówić, o czym wolno, a o czym wręcz należy? Jakie sekrety są niebezpieczne? Kiedy jest się skarżypytą? A kiedy mądrym, rozsądnym dzieckiem? Jak bezpiecznie korzystać z internetu?

Ta książka zaopatrzona w „Uwagi dla rodziców”, ma pomóc w zrozumieniu mechanizmu przemocy i zmowy milczenia w grupie.

LEKTURA DO KLASY III SZKOŁY PODSTAWOWEJ

 

RECENZJE

„Dobre i złe sekrety” uczą dzieci odróżniać sekrety, które należy zachować dla siebie, od tych, o których bezwzględnie należy powiedzieć dorosłym. Pokazują, jakie konsekwencje wiążą się z dobrymi i złymi tajemnicami, jak maluch może sobie poradzić ze złymi sekretami i komu może o nich powiedzieć. W książce przeczytamy też o tym, kim jest skarżypyta i czy zawsze kiedy dziecko zdradza starszym tajemnice, to jest faktycznie skarżypytą. Ważnym tematem są również sekrety związane z internetem, w którym to zdarza się, iż niewinne dzieciaki stają się łatwym celem złych dorosłych. Jak można tego uniknąć? – Korci mnie czytanie

„Dobre i złe sekrety” to książka, która pomaga w zareagowaniu na niebezpieczeństwa, które mogą spotkać dzieci. Dla mnie jest to kolejny przykład mistrzostwa pióra Elżbiety Zubrzyckiej, która z każdą publikacją pokazuje, że rozmowa z dzieckiem na różne, często trudne tematy może być łatwiejsza i zrozumialsza dla każdej ze stron. – O psychologii

Autorka rozdziela sekrety na te absolutnie dobre i potrzebne oraz te złe i krzywdzące. To ważne by nasze dzieci wiedziały, co zrobić z tajemnicą im powierzoną. Trzeba na ten temat z nimi rozmawiać, długo i cierpliwie tłumaczyć. Ta książka to idealna pomoc dla rodziców. Podane przykłady stanowią cenny materiał do dyskusji. Rysunki przedstawiają sytuacje być może znane już naszym  dzieciom. – Kobietnik-inna bajka

Problemy przedstawione w książce są zaprezentowane w przejrzysty i czytelny sposób. Bez zbędnych treści i przeładowania informacjami. Zasady dobrego i bezpiecznego zachowania umieszczone na 50 stronach z pewnością trafią do młodego czytelnika i spełnią swoją funkcję wychowawczą. – Tatento

„Dobre i złe sekrety” to bardzo ciekawa pozycja, napisana językiem odpowiednim dla dzieci oraz wzbogacona wieloma kolorowymi ilustracjami pana Andrzeja Fonfara. Książeczka została bardzo ładnie wydana, do tego na papierze o dobrej jakości. Całość jest bardzo przejrzysta, a ilustracje przyciągają wzrok, więc „Dobre i złe sekrety” spokojnie powinny sprostać wymaganiom młodych czytelników i nie tylko. Myślę, że jest to świetna propozycja dla dzieci, ale też dla ich rodziców i opiekunów. Sądzę, że spokojnie mogę Wam ją polecić, a sama chętnie przyjrzę się z bliska innym tytułom z tej serii. – sztukater.pl

 

MARUDEK I POGODEK NA WAKACJACH, czyli jak być szczęśliwym

MARUDEK I POGODEK NA WAKACJACH, czyli jak być szczęśliwym

Dwaj bohaterowie prezentują dwa skrajne podejścia do życia: bardzo ostrożne i bardzo odważne. LEKTURA DO KLASY III SZKOŁY PODSTAWOWEJ

MAŁY WIELKI PRZYJACIEL – Jak pokochałem zwierzątko, którego nikt nie lubił?

MAŁY WIELKI PRZYJACIEL – Jak pokochałem zwierzątko, którego nikt nie lubił?

Czego można się nauczyć od małego szczurka? Czy można się z nim zaprzyjaźnić? Zadziwia mądrością, z której korzysta cała rodzina. Wzrusza, kiedy okazuje swoje przywiązanie.

Spotkanie z młodzieżą „Motywacja do zmiany” w bibliotece Planeta 11 w Olsztynie

Spotkanie z młodzieżą „Motywacja do zmiany” w bibliotece Planeta 11 w Olsztynie

Miałam dzisiaj bardzo przyjemne spotkanie z młodzieżą w bibliotece multimedialnej Planeta 11 w Olsztynie. Niezwykle miło i ciekawie było usłyszeć jak mądre i głębokie przemyślenia mają młodzi ludzie.

Za nami ciekawy wykład „Motywacja do zmiany” Dziękujemy dr Elżbiecie Zubrzyckiej za inspiracje i motywacje 🙂

Jak powstała książka O Zajączku Filipie?

Jak powstała książka O Zajączku Filipie?

W trakcie wykładów w Olsztynie podeszła do mnie miła pani, która powiedziała, że jest fanką pisanych przeze mnie książek dla dzieci. Co tu owijać w bawełnę, zrobiło mi się bardzo miło. Po czym okazało się, że pani jest nauczycielką, a na lekcjach etyki od lat czyta z uczniami jedną z moich książek. Uważa, że każdy pedagog i każdy rodzic powinien ją przeczytać, bo tak wiele można się z niej nauczyć i uniknąć popełniania błędów. Która to książka?

MAREK – chłopiec, który miał marzenia

MAREK – chłopiec, który miał marzenia

Marek, chłopiec, który miał marzenia” to frapująca książka, w której wielki polski podróżnik Marek Kamiński opowiada o swoim dzieciństwie. Lektura do 3 klasy

O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów

O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów

 

O ZAJĄCZKU FILIPIE, KTÓRY ZE STRACHU DOKONAŁ WIELKICH CZYNÓW FRAGMENT-min

 

Mały zajączek Filip, opuszczony przez swoje większe i silniejsze rodzeństwo, zaprzyjaźnia się z Pusią, łabędzim dzieckiem mieszkającym na jeziorze. Ich wspólne zabawy nie mają końca, ale pewnego zimowego dnia wydarza się coś, co na zawsze odmienia życie obojga przyjaciół. Zajączek dokonuje czynów, które zadziwiają nie tylko jego samego.

Pełna akcji opowieść o wielkim strachu, przyjaźni i odwadze. To również historia o urokach odkrywania wielkiego świata i o tym, że należy słuchać mądrych rodziców, ale przede wszystkim wierzyć w siebie.

Wszystkie dzieci uwielbiają opowieści o zwierzętach, a szczególnie przygody zajączka Filipa i jego przyjaciółki Pusi. Dlatego przygotowaliśmy dla nich kolejne wydanie tej pogodnej i pouczającej książeczki. 

Książka bierze udział w kampanii JA CZYTAM!

JA CZYTAM! to kampania społeczna, której celem jest rozwijanie kompetencji czytelniczych wśród dzieci i młodzieży przez organizację w szkołach Dyskusyjnych Klubów Edukacyjnych. Kampania promuje najwybitniejsze pozycje polskiej literatury dla dzieci i młodzieży. Patronem honorowym JA CZYTAM! jest Minister Edukacji Narodowej.

PATRONAT


 

RECENZJE

 

Bardzo ciekawa i pouczająca pozycja dla dzieci. Napisana prostym językiem, okraszona ciekawymi ilustracjami. Rozdziały są krótkie, ale zwarte i zawierające w sobie mnóstwo treści do dalszych rozważań. Mój przedszkolak po każdym przeczytanym rozdziale ma wiele swoich obserwacji, wiele pytań i odpowiedzi. Gorąco polecam. – dziwnakacha

 

Moje dzieci kochają zajączka Filipa. Słuchali oboje, ale myślę, że wrócą jeszcze do obu części za jakieś dwa lata, kiedy i dla Młodszej pocechy nie będzie to tylko opowieść o zajączku ale mądra książka o tym jak żyć i co w życiu jest naprawdę ważne. – Matylda

 

Książka ,,O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów” jest z pozoru niewinną opowiastką, w której z łatwością można odszukać ważne i piękne treści. To jedna z serii książek o małym bohaterze, który uczy się funkcjonowania w świecie pełnym niebezpieczeństw, ale także miłych chwil i wielkich przyjaźni. – Bajkochłonka

 

Bajka Elżbiety Zubrzyckiej to pouczająca opowieść o przezwyciężaniu strachu i własnych słabości. Pokazuje, iż każdy cel da się osiągnąć, jeśli będzie się na to ciężko pracować. Uczy ponadto, iż nie jest najważniejsza siła i tężyzna fizyczna, ale także spryt. – Marta P.

 

Książeczka „O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów” to świetna propozycja dla dzieci niedowartościowanych, z jakiegoś powodu wyśmiewanych przez rówieśników, słabszych i gorzej radzących sobie w różnych dziedzinach życia… Dzięki niej dziecko dowie się czegoś na temat prawdziwej przyjaźni i wierności, dowie się jak ważne jest słuchanie mądrych rad rodziców, a także, że zawsze warto wierzyć w siebie i swoje możliwości. – Pani domu bloguje…

 

To piękna i mądra opowieść o pokonywaniu słabości, odwadze, przyjaźni i bezinteresownej pomocy. O tym, że nie wygląd zewnętrzny świadczy o naszej sile, a ktoś nazywany strachliwym może być najodważniejszym ze wszystkich. O tym, jak ważne jest wsparcie najbliższych i wiara w nasze siły. – Mali czytelnicy

 

Historię o zajączku Filipie powinien przeczytać każdy. Na pewno jest to lektura obowiązkowa dla wszystkich dzieci, które nie wierzą w siebie, mają trudności w jakiejkolwiek dziedzinie, czują się odtrącone przez innych.

„Wiesz Pusiu, co jest dzisiaj dla mnie najważniejsze? Uwierzyłem w siebie i wiem, że jestem dobry taki jaki jestem. Nie muszę się już ścigać, żeby to sobie udowodnić. Nie muszę się już porównywać. Niech wygrywają Ci, co jeszcze muszą…”

Filip daje nadzieję i motywację do tego, by bez względu na wszystko cenić w życiu to co najpiękniejsze- miłość i przyjaźń oraz małymi kroczkami dążyć do spełnienia marzeń. – Dziecięca psychologia